یادداشت؛ منصور یاقوتی؛ استوار و ریشهدار چون بلوط/ خبرگزاری کتاب ایران

یادداشت؛ایلام- منصور یاقوتی، نویسنده و پژوهشگر معاصر، یکی از راهگشایان ادبیات داستانی در غرب کشور و از پژوهشگران فرهنگ و ادبیات کردی است و با انتشار آثار بسیار، نقشی مهم در توسعه فرهنگ کتابخوانی و نگهداری و ثبت آثار ادبیات شفاهی داشته است.سرویس استانهای خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – مرتضی حاتمی: نخستین کتابی که دوم دبیرستان از «منصور یاقوتی» نویسنده و پژوهشگر پیشکسوت کرمانشاهی خواندم، رمان بومی و با تکنیک رئالیسم روستایی «دهقانان» بود. کتابی با جلدی دو رنگ و کاغذی کاهی که بوی شکلات میداد. اوایل دهه هفتاد کنار دبیرستان مطهری شهر صحنه، کتابفروشی میانسال به نام قاسمی، بساط کتابهای کهنه و دست دوم پهن میکرد و به امید فروش کتابهایش به دانش آموزان و مردم هر صبح تا غروب، بساطش پهن بود و غروب، سوار بر آخرین مینیبوس ترمینال، به کرمانشاه بر میگشت و روز بعد دوباره می آمد و…به واسطه خرید زیاد، مشتری ویژهاش بودم و معمولاً کتابهای به قول خودش زیرخاکی و نایاب را برایم پیدا میکرد و من هم پول تو جیبیام را کمال و تمام و نقد به او میدادم. کتاب دستنویس «بوف کور» هدایت، چاپ بمبئی را با دو قسط از او خریدم که همچنان در کتابخانهام سروری میکند. آن روز نصف رمان دهقانان را سر کلاس خواندم. بی توجه به درس و دبیران فلسفه و منطق و زیستشناسی… رمانی جذاب، روان و خوشخوان که داستان شورش اهالی روستایی در سنقروکلیایی علیه خان منطقه و تصرف قلعه و سقوط و زوال خان بود. پدرم درباره برخی از خانهای آن منطقه و نگاه ناپاکشان به نوامیس مردم چیزهایی تعریف کرده بود و برخی از آن تعاریف را در بخش ها و سطرهایی از رمان میدیدم. فضاسازی و شخصیتپردازی ملموس و واقعی چنان زیبا بود که حد و حسابی نداشت و انگار